Ana Sayfa / Home Page

 

 

    

Çocuğumuzla ilgili onun değiştirmesini arzuladığımız bir şey olduğunda, 

önce o şeyi iyice sorgulamalı ve aslında onu kendimizde değiştirdiğimizde daha iyi olup olmayacağından emin olmalıyız.

   

~ Carl Gustav Jung ~

   

If there is anything that we wish to change in the child, 

we should first examine it and see whether it is not something that could better be changed in ourselves.

  
~
Carl Gustav Jung ~

      

     

Çocuklar Üzerine

  

Sizin diye bildiğiniz evlatlar gerçekte sizlerin değildirler.
Onlar kendine özlem duyan Hayat'ın oğulları ve kızlarıdırlar.
Sizler aracılığıyla dünyaya gelmişlerdir ama sizden değildirler.
Sizlerin yanındadırlar ama sizlerin malı değildirler.
Onlara sevginizi verebilirsiniz ama düşüncelerinizi asla.
Çünkü onların kendi düşünceleri vardır.
Onların vücutlarını çatabilirsiniz ama canlarını asla.
Çünkü onların canları geleceğin sarayında oturur ve sizler düşlerinizde bile orayı ziyaret edemezsiniz.
Kendinizi onlara benzetmeye çalışabilirsiniz ama onları kendinize benzetmeye kalkışmayın hiç.
Çünkü hayat ne geriye gider, ne de geçmişle ilgilenir.
Sizler, evlatların birer canlı ok gibi fırlatıldıkları yaylarsınız.
Yayı geren, sonsuza açılan yolda kendine bir hedef edinmiştir ve oklarını en uzağa eriştirebilmek için kendi gücüyle sizleri gerer.
Yayı gerenin elinde seve seve bükülün.
Çünkü oku atan o güç, uzaklaşan okları sevdiği kadar elindeki sağlam yayı da sever.

  

Alıntı: “Ermiş” , Halil Cibran

   

     

   

About Children

  

Your children are not your children.
They are sons and daughters of Life's longing for itself.
They come through you but not from you.
And though they are with you yet they belong not to you.
You may give them your love but not your thoughts,
For they have their own thoughts.
You may house their bodies but not their souls,
For their souls dwell in the house of tomorrow, which you cannot visit, not even in your dreams.
You may strive to be like them, but seek not to make them like you.
For life goes not backward nor tarries with yesterday.
You are the bows from which your children as living arrows are sent forth.
The archer sees the make upon the path of the infinite, and He bends you with His might that His arrows may go swift and far.
Let your bending in the archer's hand be for gladness.
For even as He loves the arrow that flies, so He also loves the bow that is stable.

   

Quoted from “The Prophet”, Khalil Gibran

      

     

     

sembolizm@gmail.com

   

©2013, BARIŞ İLHAN YAYINEVİ

Bu sitedeki tüm yazıların yayın hakkı Barış İlhan Yayınevi'ne aittir. İzinsiz hiçbir alıntı yapılamaz ve kopya edilemez.